De Sibeer
Het ontstaan van het ras.
De Sibeer wordt al zeker 1000 jaar lang waargenomen in Siberië/Rusland. Hoe het ras daar is ontstaan, is niet met zekerheid te zeggen.
Vanwege de strenge communistische regering vanaf 1917, was het niet mogelijk serieus met het ras te gaan fokken. Voor een bepaalde periode was het volgens de Russische wet zelfs verboden huisdieren te voeren en in het bezit te hebben. Pas in de jaren tachtig kon men zich in Rusland bezig houden met het gericht fokken van de Siberische kat. Vanaf dit moment werd de Sibeer geregistreerd en onderscheden van andere langharige kattenrassen. In 1991 is de Siberische Kat door de World Cat Federation (WCF) officieel erkend als kattenras.
De gezondheid
De Sibeer is afkomstig uit een ruig klimaat met uitersten. Ze heeft daar ruim duizend jaar geleefd met relatief weinig hulp van de mens en heeft zich voornamelijk op basis van natuurlijke selectie voortgeplant. Dit heeft geresulteerd in een sterk ras. Pas eind vorige eeuw is de mens het ras gericht gaan fokken. Vanaf dat moment zijn naast gezondheid het uiterlijk en het karakter een belangrijke rol gaan spelen bij de ontwikkeling van het ras.
Vanaf het moment dat de Siberische kat door de mens gericht wordt gefokt, is er niet meer sprake van natuurlijke selectie en ‘struggle of life’. De gezondheid en sterkte van het ras ligt in handen van de wijsheid en kennis van de mens.
Omdat in Rusland nog vele Siberische Katten die geen stamboom hebben, en waar dus nog niet gericht mee is gefokt, zijn er nog veel mogelijkheden om het ras sterk te houden. Deze zogenaamde foundationkatten kunnen, als zij daarvoor zijn gekeurd door een erkende keurmeester, nieuw bloed brengen in bestaande stamboomlijnen. De fokmogelijkheden bij dit ras, zonder in aanraking te komen met inteelt, zijn dus nog groot. Wel is het belangrijk om daarvoor op zoek te gaan naar geschikte foundationkatten en die op het juiste moment in te zetten.
Karakter
De Sibeer is een speelse, lieve, zachtaardige en intelligente kat.
Een Sibeer is dol op aandacht, knuffelt graag en is naar bekenden (al dan niet op zijn tijd) aanhankelijk. Een dagelijkse ochtendknuffel is vaak voor de eigenaar van de Sibeer moeilijk te ontlopen! Voor opdringerigheid van vreemden gaan de meeste Siberen uit de weg. Een Sibeer kan zich ook prima zelf vermaken, zolang er meerdere katten in huis zijn. Niet elke Sibeer zal voortdurend bij je op schoot zitten, maar de meesten zijn wel graag bij je in de buurt. Het karakter van de Sibeer is een beetje te vergelijken met die van een hond. Siberen begroeten je graag als je thuiskomt, zoeken je genegenheid op en hebben hun persoonlijke voorkeur. Over honden gesproken.. Dat is meestal ook geen probleem! Bij een Sibeer geldt: jong geleerd is oud gedaan.
Siberen zijn geen meubelstukken, ze nemen actief deel aan het gezinsleven. Ze lopen graag met je mee en zijn geïnteresseerd in wat je doet.
Een Sibeer is naar mensen toe rustig van karakter en erg betrouwbaar. Omdat de Sibeer veel toelaat (aaien op de buik, optillen), is dit ras zeker bij kinderen aan te raden. Houd er echter wel rekening mee dat ook een Sibeer een dier is en pijn kan hebben. Jonge kinderen hebben dit besef niet altijd.
Siberen zijn goede klimmers en klimmen graag. Een of meerdere krabpalen (het liefst zo groot mogelijk natuurlijk!) zijn dus zeker aan te raden.
Uitzonderingen op de regel zijn er altijd. Geeneen Sibeer is hetzeflde. Wel staat vast dat een Sibeer bovenalles een LIEVE kat is met een sterk karakter en zachtaardig is naar mensen.
Uiterlijk
De Siberische kat is een vrij grote, goed gespierde halflanghaarkat met korte poten en een naar verhouding zware botstructuur.
De onderstaande omschrijving van het uiterlijk van de Sibeer, is afkomstig van het Nederlands Onafhankelijk Kattenkeurmeestersgilde (www.nokk.nl, augustus 2006).
Kop
De Sibeer heeft een korte wigvormige kop met een brede schedel, afgeronde snuit en stevige wangen, die geaccentueerd worden door brede kaken. De kop is breder dan lang. Brede ronde neusbrug. Profiel: lichte glooïng boven neusbrug. Het voorhoofd is iets rond. Stevige kin.
De vrij grote oren met afgeronde toppen, breed aan de basis. De ruimte tussen de oren bedraagt de breedte van een oor. Het binnenoor heeft een sterke beharing en pluimpjes op de toppen van de oren zijn gewenst. De oren wijzen iets naar voren.
Een Sibeer hoort grote ogen te hebben, iets schuin geplaatst. Het bovenste ooglid is licht amandelvormig en het onderste ooglid is rond.
Lichaam
Het lichaam is middelgroot van afmeting, stevig en goed gespierd en vrij lang met een horizontale ruglijn.
De nek is kort en stevig.De poten zijn stevig, goed gespierd en vrij kort.
Forse ronde voeten met haarplukken tussen de tenen.
Staart
Lange goedbehaarde staart, breed bij de inplant en uitlopend in een fijne punt.
Vachtstructuur
De beharing is op de borst, de broek en de staart erg lang, op de schouders korter en op de nek het kortst. De kraag begint bij de wangen en de borst is totaal behaard. De bovenvacht is op de rug stevig, vol en glanzend, op de zijkanten van het lichaam dun, zacht en dicht ingeplant. De ondervacht is afhankelijk van het jaargetijde.
Eigen toevoeging: het onderhoud van de vacht vergt weinig werk. Eens in de paar weken een borstelbeurt is voldoende.
Oogkleur
Groen of barnsteen, eenkleurig, uitgezonderd bij het Van-patroon en witte katten.
De Neva Masquerade, een Siberische kat met pointsaftekening of bi-colour, heeft blauwe ogen.